Wat is de AIMA-DDQ?
De AIMA-DDQ is de standaard due-diligence-vragenlijst van AIMA die beleggers sturen naar de vermogensbeheerders die ze beoordelen. Het team investor relations of het RFP-team van de beheerder beantwoordt de vragenlijst per fonds, vanuit een basisset-up met de passende modules.
Op deze pagina
De AIMA-DDQ bestaat uit modules die een vermogensbeheerder per fonds tot een template combineert, één keer beantwoordt en daarna voor elke belegger hergebruikt. De huidige editie dateert van 2025, en beleggers zien de antwoorden als een vroege stap in hun controles, niet als de laatste.
Wie de AIMA-DDQ publiceert en waarom
De Alternative Investment Management Association (AIMA), de brancheorganisatie van alternatieve vermogensbeheerders, publiceert de due-diligence-vragenlijst van AIMA. Volgens de pagina van AIMA over zijn due-diligence-vragenlijsten verscheen de eerste editie in 1997, voor beleggers die due diligence uitvoerden op hedgefondsbeheerders. Ze kwam er als reactie op beleggers die om een standaardset vragen hadden verzocht. Een hedgefonds is, eenvoudig gezegd, een beleggingsfonds dat het geld van meerdere beleggers bundelt en waarvan de beheerder meer strategieën kan inzetten dan bij een klassiek fonds, zoals short selling en beleggen met geleend geld.
Het template is een DDQ met een gemeenschappelijke set vragen, en die standaardisering dient beide partijen. Beleggers die antwoorden van verschillende vermogensbeheerders krijgen, kunnen ze één op één vergelijken. Volgens AIMA verkiezen vermogensbeheerders standaardvragen, omdat die het antwoordwerk beperken en de beheerder zo elke belegger dezelfde informatie kan geven.
Zonder gemeenschappelijk template zou de eigen vragenlijst van elke belegger betekenen dat grotendeels dezelfde antwoorden telkens opnieuw geschreven moeten worden. Met het template houdt het team investor relations of het RFP-team van de vermogensbeheerder één antwoordenset per bedrijf en per fonds bij, en die set dient voor elke belegger die erom vraagt.
Hoe de AIMA-DDQ is opgebouwd en welke editie geldt
De editie 2025 is de huidige AIMA-DDQ, en ze behoudt de modulaire aanpak die AIMA in 2017 voor het eerst invoerde, zoals de aankondiging van die editie door AIMA uitlegt. Een beheerder van open-end fondsen start vanuit de Basic Open-End Setup en voegt daarna modules toe of vervangt ze, zodat ze bij het fonds passen. Een beheerder van closed-end fondsen start op dezelfde manier vanuit de Basic Closed-End Setup. Het afgewerkte template bevat de vragen die voor dat fonds gelden, in plaats van één lang formulier voor elk type beheerder.
Die editie kwam er in twee fasen. AIMA bracht ze in maart 2025 uit als soft launch en kondigde aan dat het de modules zou verfijnen na feedback van zijn leden. AIMA zei ook dat het vóór het einde van dat jaar een definitieve editie 2025 van elke module en elk template zou publiceren.
De definitieve editie volgde op een pagina die AIMA op 16 november 2025 dateerde. Daarnaast publiceerde AIMA voor elk template een blackline ten opzichte van de tekst van de soft launch van maart, die de concrete wijzigingen toont. Het team van een vermogensbeheerder dat zijn antwoorden op een template van maart 2025 bouwde, kan met die blacklines zien welke vragen verschoven, gewijzigd of toegevoegd zijn, voordat het zijn antwoordenset bijwerkt.
Waar de AIMA-DDQ past in de due diligence van een belegger
Potentiële beleggers gebruiken de AIMA-DDQ wanneer ze een vermogensbeheerder beoordelen, en AIMA omschrijft de vragenlijst als het standaardtemplate van de sector voor dat doel. Het is een vroege stap in de due diligence van de belegger, niet de laatste, zo staat in de richtlijnen van AIMA over zijn DDQ's. Beleggers lezen de antwoorden om hun vervolgvragen te bepalen en toetsen ze aan andere bronnen.
Een van die controles is vaak operationele due diligence: de belegger onderzoekt hoe de beheerder de onderneming achter het fonds leidt, inclusief de operationele processen, de controles en de dienstverleners. Omdat de belegger wat hij leest aan andere bronnen toetst, is elk antwoord een standpunt dat de beheerder later, in meetings en bij documentreviews, waarschijnlijk zal moeten verdedigen.
Voor het team van de vermogensbeheerder staat de AIMA-DDQ los van een RFP, ook van een RFP voor vermogensbeheer die voor een mandaat wordt uitgeschreven. Dezelfde feiten over het bedrijf en zijn fondsen voeden beide, maar de DDQ dient voor de controles van de belegger, niet als offerte voor het mandaat.
Een illustratief voorbeeld van het beantwoorden van een AIMA-DDQ
Het volgende voorbeeld is illustratief, geen echte casus. Een hedgefondsbeheerder heeft een open-end fonds, en een pensioenfonds dat overweegt in het fonds te beleggen, vraagt een ingevulde AIMA-DDQ op. Het team investor relations van de beheerder is eigenaar van de response en begint met de keuze van het template.
Die keuze verloopt via de beslisboom van AIMA. Het team beantwoordt de 3 tot 5 korte vragen van de beslisboom, die templates aanbeveelt waarin de modules al gecombineerd zijn. Voor dit fonds is het vertrekpunt de Basic Open-End Setup, aangevuld met de aanbevolen modules.
Het team beantwoordde vorig jaar de editie 2019 van de vragenlijst, dus de meeste antwoorden bestaan al, maar zitten in de oude structuur. De overgangsrichtlijnen van AIMA bevatten een concordantietabel die toont waar elke vraag uit 2019 in de editie 2025 terechtkwam, samen met een korte video over het overzetten van antwoorden. Met die concordantietabel zet het team elk bestaand antwoord op zijn nieuwe plaats.
Voor vragen die nieuw zijn in de editie 2025 bestaat geen eerder antwoord om over te nemen. Het team stuurt ze naar de collega's die de feiten kennen. In dit voorbeeld neemt operations de vragen over fondsadministratie en dienstverleners voor zijn rekening, compliance die over beleid en controles, en de portefeuillebeheerders die over strategie en risico.
Overgenomen antwoorden krijgen dezelfde grondige controle, want een antwoord van een jaar oud klopt misschien niet meer met het bedrijf. Het team werkt elke gewijzigde dienstverlener en elk herzien beleid bij voordat de set vertrekt. Zodra elk antwoord actueel is, keurt de eigenaar van de response de set goed, en het team stuurt die naar het pensioenfonds. Daarna houdt het team die antwoordenset actueel naarmate het bedrijf en het fonds veranderen. Hoe u zo'n response met meerdere bijdragers organiseert, leest u onder DDQ-response.
Hoe de AIMA-DDQ verschilt van andere DDQ's
Twee andere vragenlijsten dragen ook de naam DDQ en worden makkelijk verward met de AIMA-DDQ.
De ILPA-DDQ
De Institutional Limited Partners Association (ILPA) publiceert een eigen DDQ, die, zoals ILPA aangeeft, dient om de belangrijkste onderwerpen te standaardiseren waarover beleggers vragen stellen wanneer ze beheerders beoordelen. Het doel ligt dicht bij dat van de AIMA-DDQ, maar het vertrekpunt verschilt. Volgens ILPA past zijn DDQ in de huidige vorm het best bij gevestigde private-equitybeheerders, en ontwikkelt ILPA modules voor andere activaklassen, zoals private credit. De AIMA-DDQ daarentegen begon bij hedgefondsbeheerders en wordt per fonds samengesteld uit modules.
De leveranciers-DDQ van een bank
De leveranciers-DDQ van een bank werkt in de omgekeerde richting. Daar is de bank de koper die een leverancier beoordeelt, zoals een technologie- of dienstverlener, en de leverancier beantwoordt vragen over zijn beveiliging, financiën en controles. De vragen volgen die richting. Een leveranciers-DDQ toetst of de bank voor een dienst op een leverancier kan rekenen, terwijl de AIMA-DDQ toetst of een belegger een beheerder zijn kapitaal kan toevertrouwen. Due diligence van leveranciers behandelt die vragenlijst in detail.
Een AIMA-DDQ beantwoorden in SEQUESTO
In SEQUESTO uploadt het team het AIMA-template dat het al heeft. SEQUESTO levert of host de AIMA-DDQ niet. Agent Force, de gespecialiseerde agents, leest elke rij van elk tabblad en zet de spreadsheet om in een lijst met vragen, met per vraag de sectie en of ze verplicht is. Onduidelijke rijen komen terug naar het team voor review, en waar een veld een keuzelijst biedt, worden de opties erachter gelezen, zodat de antwoorden binnen de keuzes blijven die het bestand toelaat.
James, de AI-bidagent van SEQUESTO, stelt elk antwoord op vanuit de Knowledge Hub, met de eigen stukken van het bedrijf, zoals beleidsdocumenten, fondsdocumentatie en eerdere DDQ's. Bij elk ontwerp staat waar het vandaan komt. Content in de Knowledge Hub heeft een eigenaar en een herzieningsdatum, en verlopen beleidsdocumenten worden gesignaleerd voordat ze opnieuw worden gebruikt. Een vraag die James niet vanuit die documenten kan beantwoorden, wordt voor het team gemarkeerd als “Needs review”, nooit ingevuld met een gok.
James wijst open vragen toe aan specifieke collega's in operations, compliance en portefeuillebeheer, die een melding krijgen in SEQUESTO. Daarna controleert hij wat elk van hen heeft aangeleverd, rapporteert hij wat nog openstaat en bij wie, en laat hij een opmerking achter voor wie nog een antwoord moet leveren. Het team aanvaardt elk ontwerp, past het aan of verwerpt het, en de bidmanager die eigenaar is van de response keurt de definitieve formulering goed.
Daarna vult SEQUESTO de oorspronkelijke spreadsheet in en exporteert die in zijn eigen structuur, ook bij bestanden met meerdere tabbladen. Goedgekeurde antwoorden kunnen terug naar de Knowledge Hub, zodat de AIMA-DDQ van de volgende belegger daarvan vertrekt.
Veelgestelde vragen
Verder lezen
- AIMA Due Diligence Questionnaires (Sound Practices)↗
- Presenting the 2025 Edition of AIMA (AIMA)↗
- Transitioning from the March 2025 Edition to the Final 2025 Edition (AIMA)↗
- Act now: your input matters (AIMA)↗
- Due Diligence Questionnaires (AIMA)↗
- Transitioning from the 2019 Edition to the 2025 Edition (AIMA)↗
- Due Diligence Questionnaire and Diversity Metrics Template (ILPA (Institutional Limited Partners Association))↗